decerpere
<cerpō, cerpsī, cerptum 3.> ||carpere||Übersicht aller Übersetzungen
- entnehmen, schöpfendē-cerpere figurativ, in übertragenem Sinnfigdē-cerpere figurativ, in übertragenem Sinnfig
- auswählendē-cerpere M. Fabius QuintilianusQuint.dē-cerpere M. Fabius QuintilianusQuint.
- genießen (fructūs ex re die Früchte von etwas)dē-cerpere (nachklassischnachkl.) poetischpoetdē-cerpere (nachklassischnachkl.) poetischpoet
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dēcerpō 2. Person 2. dēcerpis 3. Person 3. dēcerpit | 1. Person 1. dēcerpimus 2. Person 2. dēcerpitis 3. Person 3. dēcerpunt |
| Futur | 1. Person 1. dēcerpam 2. Person 2. dēcerpes 3. Person 3. dēcerpet | 1. Person 1. dēcerpemus 2. Person 2. dēcerpetis 3. Person 3. dēcerpent |
| Imperfekt | 1. Person 1. dēcerpebam 2. Person 2. dēcerpebās 3. Person 3. dēcerpebat | 1. Person 1. dēcerpebāmus 2. Person 2. dēcerpebātis 3. Person 3. dēcerpebant |
| Perfekt | 1. Person 1. dēcerpsī 2. Person 2. dēcerpsisti 3. Person 3. dēcerpsit | 1. Person 1. dēcerpsimus 2. Person 2. dēcerpsistis 3. Person 3. dēcerpsērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. dēcerpserō 2. Person 2. dēcerpseris 3. Person 3. dēcerpserit | 1. Person 1. dēcerpserimus 2. Person 2. dēcerpseritis 3. Person 3. dēcerpserint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. dēcerpseram 2. Person 2. dēcerpserās 3. Person 3. dēcerpserat | 1. Person 1. dēcerpserāmus 2. Person 2. dēcerpserātis 3. Person 3. dēcerpserant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dēcerpam 2. Person 2. dēcerpās 3. Person 3. dēcerpat | 1. Person 1. dēcerpāmus 2. Person 2. dēcerpātis 3. Person 3. dēcerpant |
| Imperfekt | 1. Person 1. dēcerperem 2. Person 2. dēcerperēs 3. Person 3. dēcerperet | 1. Person 1. dēcerperēmus 2. Person 2. dēcerperētis 3. Person 3. dēcerperent |
| Perfekt | 1. Person 1. dēcerpserim 2. Person 2. dēcerpseris 3. Person 3. dēcerpserit | 1. Person 1. dēcerpserimus 2. Person 2. dēcerpseritis 3. Person 3. dēcerpserint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. dēcerpsissem 2. Person 2. dēcerpsissēs 3. Person 3. dēcerpsisset | 1. Person 1. dēcerpsissēmus 2. Person 2. dēcerpsissētis 3. Person 3. dēcerpsissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | dēcerpe! | dēcerpite! |
| Futur | 2. Person 2. dēcerpito! 3. Person 3. dēcerpito! | 2. Person 2. dēcerpitōte! 3. Person 3. dēcerpunto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | dēcerpere |
| Perfekt | dēcerpsisse |
| Futur | dēcerptūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | dēcerpens, dēcerpentis |
| Futur | dēcerptūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | dēcerpendī |
|---|---|
| Dativ | dēcerpendō |
| Akkusativ | ad dēcerpendum |
| Ablativ | dēcerpendō |
Supinum
| dēcerptum |