vibrare
transitives Verb v/t <ō, āvī, ātum 1.>Übersicht aller Übersetzungen
- vibrāre
- zittern, zuckenvibrāre im Passivvibrāre im Passiv
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. vibrō 2. Person 2. vibrās 3. Person 3. vibrat | 1. Person 1. vibrāmus 2. Person 2. vibrātis 3. Person 3. vibrant |
| Futur | 1. Person 1. vibrābō 2. Person 2. vibrābis 3. Person 3. vibrābit | 1. Person 1. vibrābimus 2. Person 2. vibrābitis 3. Person 3. vibrābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. vibrābam 2. Person 2. vibrābās 3. Person 3. vibrābat | 1. Person 1. vibrābāmus 2. Person 2. vibrābātis 3. Person 3. vibrābant |
| Perfekt | 1. Person 1. vibrāvī 2. Person 2. vibrāvisti 3. Person 3. vibrāvit | 1. Person 1. vibrāvimus 2. Person 2. vibrāvistis 3. Person 3. vibrāvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. vibrāverō 2. Person 2. vibrāveris 3. Person 3. vibrāverit | 1. Person 1. vibrāverimus 2. Person 2. vibrāveritis 3. Person 3. vibrāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. vibrāveram 2. Person 2. vibrāverās 3. Person 3. vibrāverat | 1. Person 1. vibrāverāmus 2. Person 2. vibrāverātis 3. Person 3. vibrāverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. vibrem 2. Person 2. vibrēs 3. Person 3. vibret | 1. Person 1. vibrēmus 2. Person 2. vibrētis 3. Person 3. vibrent |
| Imperfekt | 1. Person 1. vibrārem 2. Person 2. vibrārēs 3. Person 3. vibrāret | 1. Person 1. vibrārēmus 2. Person 2. vibrārētis 3. Person 3. vibrārent |
| Perfekt | 1. Person 1. vibrāverim 2. Person 2. vibrāveris 3. Person 3. vibrāverit | 1. Person 1. vibrāverimus 2. Person 2. vibrāveritis 3. Person 3. vibrāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. vibrāvissem 2. Person 2. vibrāvissēs 3. Person 3. vibrāvisset | 1. Person 1. vibrāvissēmus 2. Person 2. vibrāvissētis 3. Person 3. vibrāvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | vibrā! | vibrāte! |
| Futur | 2. Person 2. vibrāto! 3. Person 3. vibrāto! | 2. Person 2. vibrātōte! 3. Person 3. vibranto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | vibrāre |
| Perfekt | vibrāvisse |
| Futur | vibrātūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | vibrāns, vibrantis |
| Futur | vibrātūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | vibrandī |
|---|---|
| Dativ | vibrandō |
| Akkusativ | ad vibrandum |
| Ablativ | vibrandō |
Supinum
| vibrātum |
vibrare
intransitives Verb v/i <ō, āvī, ātum 1.>Übersicht aller Übersetzungen
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. vibrō 2. Person 2. vibrās 3. Person 3. vibrat | 1. Person 1. vibrāmus 2. Person 2. vibrātis 3. Person 3. vibrant |
| Futur | 1. Person 1. vibrābō 2. Person 2. vibrābis 3. Person 3. vibrābit | 1. Person 1. vibrābimus 2. Person 2. vibrābitis 3. Person 3. vibrābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. vibrābam 2. Person 2. vibrābās 3. Person 3. vibrābat | 1. Person 1. vibrābāmus 2. Person 2. vibrābātis 3. Person 3. vibrābant |
| Perfekt | 1. Person 1. vibrāvī 2. Person 2. vibrāvisti 3. Person 3. vibrāvit | 1. Person 1. vibrāvimus 2. Person 2. vibrāvistis 3. Person 3. vibrāvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. vibrāverō 2. Person 2. vibrāveris 3. Person 3. vibrāverit | 1. Person 1. vibrāverimus 2. Person 2. vibrāveritis 3. Person 3. vibrāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. vibrāveram 2. Person 2. vibrāverās 3. Person 3. vibrāverat | 1. Person 1. vibrāverāmus 2. Person 2. vibrāverātis 3. Person 3. vibrāverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. vibrem 2. Person 2. vibrēs 3. Person 3. vibret | 1. Person 1. vibrēmus 2. Person 2. vibrētis 3. Person 3. vibrent |
| Imperfekt | 1. Person 1. vibrārem 2. Person 2. vibrārēs 3. Person 3. vibrāret | 1. Person 1. vibrārēmus 2. Person 2. vibrārētis 3. Person 3. vibrārent |
| Perfekt | 1. Person 1. vibrāverim 2. Person 2. vibrāveris 3. Person 3. vibrāverit | 1. Person 1. vibrāverimus 2. Person 2. vibrāveritis 3. Person 3. vibrāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. vibrāvissem 2. Person 2. vibrāvissēs 3. Person 3. vibrāvisset | 1. Person 1. vibrāvissēmus 2. Person 2. vibrāvissētis 3. Person 3. vibrāvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | vibrā! | vibrāte! |
| Futur | 2. Person 2. vibrāto! 3. Person 3. vibrāto! | 2. Person 2. vibrātōte! 3. Person 3. vibranto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | vibrāre |
| Perfekt | vibrāvisse |
| Futur | vibrātūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | vibrāns, vibrantis |
| Futur | vibrātūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | vibrandī |
|---|---|
| Dativ | vibrandō |
| Akkusativ | ad vibrandum |
| Ablativ | vibrandō |
Supinum
| vibrātum |