dissertare
<ō, āvī, ātum 1.> ||disserere1|| (vorklassischvkl.,nachklassisch nachkl.)Übersicht aller Übersetzungen
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dissertō 2. Person 2. dissertās 3. Person 3. dissertat | 1. Person 1. dissertāmus 2. Person 2. dissertātis 3. Person 3. dissertant |
| Futur | 1. Person 1. dissertābō 2. Person 2. dissertābis 3. Person 3. dissertābit | 1. Person 1. dissertābimus 2. Person 2. dissertābitis 3. Person 3. dissertābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. dissertābam 2. Person 2. dissertābās 3. Person 3. dissertābat | 1. Person 1. dissertābāmus 2. Person 2. dissertābātis 3. Person 3. dissertābant |
| Perfekt | 1. Person 1. dissertāvī 2. Person 2. dissertāvisti 3. Person 3. dissertāvit | 1. Person 1. dissertāvimus 2. Person 2. dissertāvistis 3. Person 3. dissertāvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. dissertāverō 2. Person 2. dissertāveris 3. Person 3. dissertāverit | 1. Person 1. dissertāverimus 2. Person 2. dissertāveritis 3. Person 3. dissertāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. dissertāveram 2. Person 2. dissertāverās 3. Person 3. dissertāverat | 1. Person 1. dissertāverāmus 2. Person 2. dissertāverātis 3. Person 3. dissertāverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dissertem 2. Person 2. dissertēs 3. Person 3. dissertet | 1. Person 1. dissertēmus 2. Person 2. dissertētis 3. Person 3. dissertent |
| Imperfekt | 1. Person 1. dissertārem 2. Person 2. dissertārēs 3. Person 3. dissertāret | 1. Person 1. dissertārēmus 2. Person 2. dissertārētis 3. Person 3. dissertārent |
| Perfekt | 1. Person 1. dissertāverim 2. Person 2. dissertāveris 3. Person 3. dissertāverit | 1. Person 1. dissertāverimus 2. Person 2. dissertāveritis 3. Person 3. dissertāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. dissertāvissem 2. Person 2. dissertāvissēs 3. Person 3. dissertāvisset | 1. Person 1. dissertāvissēmus 2. Person 2. dissertāvissētis 3. Person 3. dissertāvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | dissertā! | dissertāte! |
| Futur | 2. Person 2. dissertāto! 3. Person 3. dissertāto! | 2. Person 2. dissertātōte! 3. Person 3. dissertanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | dissertāre |
| Perfekt | dissertāvisse |
| Futur | dissertātūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | dissertāns, dissertantis |
| Futur | dissertātūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | dissertandī |
|---|---|
| Dativ | dissertandō |
| Akkusativ | ad dissertandum |
| Ablativ | dissertandō |
Supinum
| dissertātum |