delinire
<iō, īvī, ītum 4.>Übersicht aller Übersetzungen
- dē-līnīre → siehe „dē-lēnīre“dē-līnīre → siehe „dē-lēnīre“
- dē-līnīre → siehe „dē-linere“dē-līnīre → siehe „dē-linere“
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dēlīnīō 2. Person 2. dēlīnīs 3. Person 3. dēlīnīt | 1. Person 1. dēlīnīmus 2. Person 2. dēlīnītis 3. Person 3. dēlīnīunt |
| Futur | 1. Person 1. dēlīnīam 2. Person 2. dēlīnīes 3. Person 3. dēlīnīet | 1. Person 1. dēlīnīemus 2. Person 2. dēlīnīetis 3. Person 3. dēlīnīent |
| Imperfekt | 1. Person 1. dēlīnīebam 2. Person 2. dēlīnīebās 3. Person 3. dēlīnīebat | 1. Person 1. dēlīnīebāmus 2. Person 2. dēlīnīebātis 3. Person 3. dēlīnīebant |
| Perfekt | 1. Person 1. dēlīnīvī 2. Person 2. dēlīnīvisti 3. Person 3. dēlīnīvit | 1. Person 1. dēlīnīvimus 2. Person 2. dēlīnīvistis 3. Person 3. dēlīnīvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. dēlīnīverō 2. Person 2. dēlīnīveris 3. Person 3. dēlīnīverit | 1. Person 1. dēlīnīverimus 2. Person 2. dēlīnīveritis 3. Person 3. dēlīnīverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. dēlīnīveram 2. Person 2. dēlīnīverās 3. Person 3. dēlīnīverat | 1. Person 1. dēlīnīverāmus 2. Person 2. dēlīnīverātis 3. Person 3. dēlīnīverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dēlīnīam 2. Person 2. dēlīnīās 3. Person 3. dēlīnīat | 1. Person 1. dēlīnīāmus 2. Person 2. dēlīnīātis 3. Person 3. dēlīnīant |
| Imperfekt | 1. Person 1. dēlīnīrem 2. Person 2. dēlīnīrēs 3. Person 3. dēlīnīret | 1. Person 1. dēlīnīrēmus 2. Person 2. dēlīnīrētis 3. Person 3. dēlīnīrent |
| Perfekt | 1. Person 1. dēlīnīverim 2. Person 2. dēlīnīveris 3. Person 3. dēlīnīverit | 1. Person 1. dēlīnīverimus 2. Person 2. dēlīnīveritis 3. Person 3. dēlīnīverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. dēlīnīvissem 2. Person 2. dēlīnīvissēs 3. Person 3. dēlīnīvisset | 1. Person 1. dēlīnīvissēmus 2. Person 2. dēlīnīvissētis 3. Person 3. dēlīnīvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | dēlīnī! | dēlīnīte! |
| Futur | 2. Person 2. dēlīnīto! 3. Person 3. dēlīnīto! | 2. Person 2. dēlīnītōte! 3. Person 3. dēlīnīunto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | dēlīnīre |
| Perfekt | dēlīnīvisse |
| Futur | dēlīnītūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | dēlīnīens, dēlīnīentis |
| Futur | dēlīnītūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | dēlīnīendī |
|---|---|
| Dativ | dēlīnīendō |
| Akkusativ | ad dēlīnīendum |
| Ablativ | dēlīnīendō |
Supinum
| dēlīnītum |