deficare
<ō, āvī, ātum 1.> (altlateinischaltl.)Übersicht aller Übersetzungen
- dē-fīcāre → siehe „dēfaecāre“dē-fīcāre → siehe „dēfaecāre“
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dēfīcō 2. Person 2. dēfīcās 3. Person 3. dēfīcat | 1. Person 1. dēfīcāmus 2. Person 2. dēfīcātis 3. Person 3. dēfīcant |
| Futur | 1. Person 1. dēfīcābō 2. Person 2. dēfīcābis 3. Person 3. dēfīcābit | 1. Person 1. dēfīcābimus 2. Person 2. dēfīcābitis 3. Person 3. dēfīcābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. dēfīcābam 2. Person 2. dēfīcābās 3. Person 3. dēfīcābat | 1. Person 1. dēfīcābāmus 2. Person 2. dēfīcābātis 3. Person 3. dēfīcābant |
| Perfekt | 1. Person 1. dēfīcāvī 2. Person 2. dēfīcāvisti 3. Person 3. dēfīcāvit | 1. Person 1. dēfīcāvimus 2. Person 2. dēfīcāvistis 3. Person 3. dēfīcāvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. dēfīcāverō 2. Person 2. dēfīcāveris 3. Person 3. dēfīcāverit | 1. Person 1. dēfīcāverimus 2. Person 2. dēfīcāveritis 3. Person 3. dēfīcāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. dēfīcāveram 2. Person 2. dēfīcāverās 3. Person 3. dēfīcāverat | 1. Person 1. dēfīcāverāmus 2. Person 2. dēfīcāverātis 3. Person 3. dēfīcāverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dēfīcem 2. Person 2. dēfīcēs 3. Person 3. dēfīcet | 1. Person 1. dēfīcēmus 2. Person 2. dēfīcētis 3. Person 3. dēfīcent |
| Imperfekt | 1. Person 1. dēfīcārem 2. Person 2. dēfīcārēs 3. Person 3. dēfīcāret | 1. Person 1. dēfīcārēmus 2. Person 2. dēfīcārētis 3. Person 3. dēfīcārent |
| Perfekt | 1. Person 1. dēfīcāverim 2. Person 2. dēfīcāveris 3. Person 3. dēfīcāverit | 1. Person 1. dēfīcāverimus 2. Person 2. dēfīcāveritis 3. Person 3. dēfīcāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. dēfīcāvissem 2. Person 2. dēfīcāvissēs 3. Person 3. dēfīcāvisset | 1. Person 1. dēfīcāvissēmus 2. Person 2. dēfīcāvissētis 3. Person 3. dēfīcāvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | dēfīcā! | dēfīcāte! |
| Futur | 2. Person 2. dēfīcāto! 3. Person 3. dēfīcāto! | 2. Person 2. dēfīcātōte! 3. Person 3. dēfīcanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | dēfīcāre |
| Perfekt | dēfīcāvisse |
| Futur | dēfīcātūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | dēfīcāns, dēfīcantis |
| Futur | dēfīcātūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | dēfīcandī |
|---|---|
| Dativ | dēfīcandō |
| Akkusativ | ad dēfīcandum |
| Ablativ | dēfīcandō |
Supinum
| dēfīcātum |