consacrare
<ō, āvī, ātum 1.>Übersicht aller Übersetzungen
- cōn-sacrāre → siehe „cōn-secrāre“cōn-sacrāre → siehe „cōn-secrāre“
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. cōnsacrō 2. Person 2. cōnsacrās 3. Person 3. cōnsacrat | 1. Person 1. cōnsacrāmus 2. Person 2. cōnsacrātis 3. Person 3. cōnsacrant |
| Futur | 1. Person 1. cōnsacrābō 2. Person 2. cōnsacrābis 3. Person 3. cōnsacrābit | 1. Person 1. cōnsacrābimus 2. Person 2. cōnsacrābitis 3. Person 3. cōnsacrābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. cōnsacrābam 2. Person 2. cōnsacrābās 3. Person 3. cōnsacrābat | 1. Person 1. cōnsacrābāmus 2. Person 2. cōnsacrābātis 3. Person 3. cōnsacrābant |
| Perfekt | 1. Person 1. cōnsacrāvī 2. Person 2. cōnsacrāvisti 3. Person 3. cōnsacrāvit | 1. Person 1. cōnsacrāvimus 2. Person 2. cōnsacrāvistis 3. Person 3. cōnsacrāvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. cōnsacrāverō 2. Person 2. cōnsacrāveris 3. Person 3. cōnsacrāverit | 1. Person 1. cōnsacrāverimus 2. Person 2. cōnsacrāveritis 3. Person 3. cōnsacrāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. cōnsacrāveram 2. Person 2. cōnsacrāverās 3. Person 3. cōnsacrāverat | 1. Person 1. cōnsacrāverāmus 2. Person 2. cōnsacrāverātis 3. Person 3. cōnsacrāverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. cōnsacrem 2. Person 2. cōnsacrēs 3. Person 3. cōnsacret | 1. Person 1. cōnsacrēmus 2. Person 2. cōnsacrētis 3. Person 3. cōnsacrent |
| Imperfekt | 1. Person 1. cōnsacrārem 2. Person 2. cōnsacrārēs 3. Person 3. cōnsacrāret | 1. Person 1. cōnsacrārēmus 2. Person 2. cōnsacrārētis 3. Person 3. cōnsacrārent |
| Perfekt | 1. Person 1. cōnsacrāverim 2. Person 2. cōnsacrāveris 3. Person 3. cōnsacrāverit | 1. Person 1. cōnsacrāverimus 2. Person 2. cōnsacrāveritis 3. Person 3. cōnsacrāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. cōnsacrāvissem 2. Person 2. cōnsacrāvissēs 3. Person 3. cōnsacrāvisset | 1. Person 1. cōnsacrāvissēmus 2. Person 2. cōnsacrāvissētis 3. Person 3. cōnsacrāvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | cōnsacrā! | cōnsacrāte! |
| Futur | 2. Person 2. cōnsacrāto! 3. Person 3. cōnsacrāto! | 2. Person 2. cōnsacrātōte! 3. Person 3. cōnsacranto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | cōnsacrāre |
| Perfekt | cōnsacrāvisse |
| Futur | cōnsacrātūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | cōnsacrāns, cōnsacrantis |
| Futur | cōnsacrātūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | cōnsacrandī |
|---|---|
| Dativ | cōnsacrandō |
| Akkusativ | ad cōnsacrandum |
| Ablativ | cōnsacrandō |
Supinum
| cōnsacrātum |