vilicare
<ō, āvī, ātum 1.> ||vilicus||Übersicht aller Übersetzungen
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. vīlicō 2. Person 2. vīlicās 3. Person 3. vīlicat | 1. Person 1. vīlicāmus 2. Person 2. vīlicātis 3. Person 3. vīlicant |
| Futur | 1. Person 1. vīlicābō 2. Person 2. vīlicābis 3. Person 3. vīlicābit | 1. Person 1. vīlicābimus 2. Person 2. vīlicābitis 3. Person 3. vīlicābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. vīlicābam 2. Person 2. vīlicābās 3. Person 3. vīlicābat | 1. Person 1. vīlicābāmus 2. Person 2. vīlicābātis 3. Person 3. vīlicābant |
| Perfekt | 1. Person 1. vīlicāvī 2. Person 2. vīlicāvisti 3. Person 3. vīlicāvit | 1. Person 1. vīlicāvimus 2. Person 2. vīlicāvistis 3. Person 3. vīlicāvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. vīlicāverō 2. Person 2. vīlicāveris 3. Person 3. vīlicāverit | 1. Person 1. vīlicāverimus 2. Person 2. vīlicāveritis 3. Person 3. vīlicāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. vīlicāveram 2. Person 2. vīlicāverās 3. Person 3. vīlicāverat | 1. Person 1. vīlicāverāmus 2. Person 2. vīlicāverātis 3. Person 3. vīlicāverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. vīlicem 2. Person 2. vīlicēs 3. Person 3. vīlicet | 1. Person 1. vīlicēmus 2. Person 2. vīlicētis 3. Person 3. vīlicent |
| Imperfekt | 1. Person 1. vīlicārem 2. Person 2. vīlicārēs 3. Person 3. vīlicāret | 1. Person 1. vīlicārēmus 2. Person 2. vīlicārētis 3. Person 3. vīlicārent |
| Perfekt | 1. Person 1. vīlicāverim 2. Person 2. vīlicāveris 3. Person 3. vīlicāverit | 1. Person 1. vīlicāverimus 2. Person 2. vīlicāveritis 3. Person 3. vīlicāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. vīlicāvissem 2. Person 2. vīlicāvissēs 3. Person 3. vīlicāvisset | 1. Person 1. vīlicāvissēmus 2. Person 2. vīlicāvissētis 3. Person 3. vīlicāvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | vīlicā! | vīlicāte! |
| Futur | 2. Person 2. vīlicāto! 3. Person 3. vīlicāto! | 2. Person 2. vīlicātōte! 3. Person 3. vīlicanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | vīlicāre |
| Perfekt | vīlicāvisse |
| Futur | vīlicātūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | vīlicāns, vīlicantis |
| Futur | vīlicātūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | vīlicandī |
|---|---|
| Dativ | vīlicandō |
| Akkusativ | ad vīlicandum |
| Ablativ | vīlicandō |
Supinum
| vīlicātum |