quiritare
intransitives Verb v/i <ō, quiritare, - 1.>Übersicht aller Übersetzungen
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. quirītō 2. Person 2. quirītās 3. Person 3. quirītat | 1. Person 1. quirītāmus 2. Person 2. quirītātis 3. Person 3. quirītant |
| Futur | 1. Person 1. quirītābō 2. Person 2. quirītābis 3. Person 3. quirītābit | 1. Person 1. quirītābimus 2. Person 2. quirītābitis 3. Person 3. quirītābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. quirītābam 2. Person 2. quirītābās 3. Person 3. quirītābat | 1. Person 1. quirītābāmus 2. Person 2. quirītābātis 3. Person 3. quirītābant |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Futur 2 | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. quirītem 2. Person 2. quirītēs 3. Person 3. quirītet | 1. Person 1. quirītēmus 2. Person 2. quirītētis 3. Person 3. quirītent |
| Imperfekt | 1. Person 1. quirītārem 2. Person 2. quirītārēs 3. Person 3. quirītāret | 1. Person 1. quirītārēmus 2. Person 2. quirītārētis 3. Person 3. quirītārent |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | quirītā! | quirītāte! |
| Futur | 2. Person 2. quirītāto! 3. Person 3. quirītāto! | 2. Person 2. quirītātōte! 3. Person 3. quirītanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | quirītāre |
| Perfekt | - |
| Futur | - |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | quirītāns, quirītantis |
| Futur | - |
Gerundium
| Genitiv | quirītandī |
|---|---|
| Dativ | quirītandō |
| Akkusativ | ad quirītandum |
| Ablativ | quirītandō |
Supinum
| - |
quiritare
transitives Verb v/t <ō, quiritare, - 1.>Übersicht aller Übersetzungen
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. quirītō 2. Person 2. quirītās 3. Person 3. quirītat | 1. Person 1. quirītāmus 2. Person 2. quirītātis 3. Person 3. quirītant |
| Futur | 1. Person 1. quirītābō 2. Person 2. quirītābis 3. Person 3. quirītābit | 1. Person 1. quirītābimus 2. Person 2. quirītābitis 3. Person 3. quirītābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. quirītābam 2. Person 2. quirītābās 3. Person 3. quirītābat | 1. Person 1. quirītābāmus 2. Person 2. quirītābātis 3. Person 3. quirītābant |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Futur 2 | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. quirītem 2. Person 2. quirītēs 3. Person 3. quirītet | 1. Person 1. quirītēmus 2. Person 2. quirītētis 3. Person 3. quirītent |
| Imperfekt | 1. Person 1. quirītārem 2. Person 2. quirītārēs 3. Person 3. quirītāret | 1. Person 1. quirītārēmus 2. Person 2. quirītārētis 3. Person 3. quirītārent |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | quirītā! | quirītāte! |
| Futur | 2. Person 2. quirītāto! 3. Person 3. quirītāto! | 2. Person 2. quirītātōte! 3. Person 3. quirītanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | quirītāre |
| Perfekt | - |
| Futur | - |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | quirītāns, quirītantis |
| Futur | - |
Gerundium
| Genitiv | quirītandī |
|---|---|
| Dativ | quirītandō |
| Akkusativ | ad quirītandum |
| Ablativ | quirītandō |
Supinum
| - |