quadruplicare
<ō, āvī, ātum 1.> ||quadruplex||Übersicht aller Übersetzungen
- vervierfachen, vermehrenquadruplicārequadruplicāre
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. quadruplicō 2. Person 2. quadruplicās 3. Person 3. quadruplicat | 1. Person 1. quadruplicāmus 2. Person 2. quadruplicātis 3. Person 3. quadruplicant |
| Futur | 1. Person 1. quadruplicābō 2. Person 2. quadruplicābis 3. Person 3. quadruplicābit | 1. Person 1. quadruplicābimus 2. Person 2. quadruplicābitis 3. Person 3. quadruplicābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. quadruplicābam 2. Person 2. quadruplicābās 3. Person 3. quadruplicābat | 1. Person 1. quadruplicābāmus 2. Person 2. quadruplicābātis 3. Person 3. quadruplicābant |
| Perfekt | 1. Person 1. quadruplicāvī 2. Person 2. quadruplicāvisti 3. Person 3. quadruplicāvit | 1. Person 1. quadruplicāvimus 2. Person 2. quadruplicāvistis 3. Person 3. quadruplicāvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. quadruplicāverō 2. Person 2. quadruplicāveris 3. Person 3. quadruplicāverit | 1. Person 1. quadruplicāverimus 2. Person 2. quadruplicāveritis 3. Person 3. quadruplicāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. quadruplicāveram 2. Person 2. quadruplicāverās 3. Person 3. quadruplicāverat | 1. Person 1. quadruplicāverāmus 2. Person 2. quadruplicāverātis 3. Person 3. quadruplicāverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. quadruplicem 2. Person 2. quadruplicēs 3. Person 3. quadruplicet | 1. Person 1. quadruplicēmus 2. Person 2. quadruplicētis 3. Person 3. quadruplicent |
| Imperfekt | 1. Person 1. quadruplicārem 2. Person 2. quadruplicārēs 3. Person 3. quadruplicāret | 1. Person 1. quadruplicārēmus 2. Person 2. quadruplicārētis 3. Person 3. quadruplicārent |
| Perfekt | 1. Person 1. quadruplicāverim 2. Person 2. quadruplicāveris 3. Person 3. quadruplicāverit | 1. Person 1. quadruplicāverimus 2. Person 2. quadruplicāveritis 3. Person 3. quadruplicāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. quadruplicāvissem 2. Person 2. quadruplicāvissēs 3. Person 3. quadruplicāvisset | 1. Person 1. quadruplicāvissēmus 2. Person 2. quadruplicāvissētis 3. Person 3. quadruplicāvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | quadruplicā! | quadruplicāte! |
| Futur | 2. Person 2. quadruplicāto! 3. Person 3. quadruplicāto! | 2. Person 2. quadruplicātōte! 3. Person 3. quadruplicanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | quadruplicāre |
| Perfekt | quadruplicāvisse |
| Futur | quadruplicātūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | quadruplicāns, quadruplicantis |
| Futur | quadruplicātūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | quadruplicandī |
|---|---|
| Dativ | quadruplicandō |
| Akkusativ | ad quadruplicandum |
| Ablativ | quadruplicandō |
Supinum
| quadruplicātum |