praesonare
<ō, uī, - 1.> poetischpoetÜbersicht aller Übersetzungen
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. praesonō 2. Person 2. praesonās 3. Person 3. praesonat | 1. Person 1. praesonāmus 2. Person 2. praesonātis 3. Person 3. praesonant |
| Futur | 1. Person 1. praesonābō 2. Person 2. praesonābis 3. Person 3. praesonābit | 1. Person 1. praesonābimus 2. Person 2. praesonābitis 3. Person 3. praesonābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. praesonābam 2. Person 2. praesonābās 3. Person 3. praesonābat | 1. Person 1. praesonābāmus 2. Person 2. praesonābātis 3. Person 3. praesonābant |
| Perfekt | 1. Person 1. praesonuī 2. Person 2. praesonuisti 3. Person 3. praesonuit | 1. Person 1. praesonuimus 2. Person 2. praesonuistis 3. Person 3. praesonuērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. praesonuerō 2. Person 2. praesonueris 3. Person 3. praesonuerit | 1. Person 1. praesonuerimus 2. Person 2. praesonueritis 3. Person 3. praesonuerint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. praesonueram 2. Person 2. praesonuerās 3. Person 3. praesonuerat | 1. Person 1. praesonuerāmus 2. Person 2. praesonuerātis 3. Person 3. praesonuerant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. praesonem 2. Person 2. praesonēs 3. Person 3. praesonet | 1. Person 1. praesonēmus 2. Person 2. praesonētis 3. Person 3. praesonent |
| Imperfekt | 1. Person 1. praesonārem 2. Person 2. praesonārēs 3. Person 3. praesonāret | 1. Person 1. praesonārēmus 2. Person 2. praesonārētis 3. Person 3. praesonārent |
| Perfekt | 1. Person 1. praesonuerim 2. Person 2. praesonueris 3. Person 3. praesonuerit | 1. Person 1. praesonuerimus 2. Person 2. praesonueritis 3. Person 3. praesonuerint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. praesonuissem 2. Person 2. praesonuissēs 3. Person 3. praesonuisset | 1. Person 1. praesonuissēmus 2. Person 2. praesonuissētis 3. Person 3. praesonuissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | praesonā! | praesonāte! |
| Futur | 2. Person 2. praesonāto! 3. Person 3. praesonāto! | 2. Person 2. praesonātōte! 3. Person 3. praesonanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | praesonāre |
| Perfekt | praesonuisse |
| Futur | - |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | praesonāns, praesonantis |
| Futur | - |
Gerundium
| Genitiv | praesonandī |
|---|---|
| Dativ | praesonandō |
| Akkusativ | ad praesonandum |
| Ablativ | praesonandō |
Supinum
| - |
