praesaepire
<saepiō, saepsī, saeptum 4.>Übersicht aller Übersetzungen
- vorn versperrenprae-saepīreprae-saepīre
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. praesaepīō 2. Person 2. praesaepīs 3. Person 3. praesaepīt | 1. Person 1. praesaepīmus 2. Person 2. praesaepītis 3. Person 3. praesaepīunt |
| Futur | 1. Person 1. praesaepīam 2. Person 2. praesaepīes 3. Person 3. praesaepīet | 1. Person 1. praesaepīemus 2. Person 2. praesaepīetis 3. Person 3. praesaepīent |
| Imperfekt | 1. Person 1. praesaepīebam 2. Person 2. praesaepīebās 3. Person 3. praesaepīebat | 1. Person 1. praesaepīebāmus 2. Person 2. praesaepīebātis 3. Person 3. praesaepīebant |
| Perfekt | 1. Person 1. praesaepīvī 2. Person 2. praesaepīvisti 3. Person 3. praesaepīvit | 1. Person 1. praesaepīvimus 2. Person 2. praesaepīvistis 3. Person 3. praesaepīvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. praesaepīverō 2. Person 2. praesaepīveris 3. Person 3. praesaepīverit | 1. Person 1. praesaepīverimus 2. Person 2. praesaepīveritis 3. Person 3. praesaepīverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. praesaepīveram 2. Person 2. praesaepīverās 3. Person 3. praesaepīverat | 1. Person 1. praesaepīverāmus 2. Person 2. praesaepīverātis 3. Person 3. praesaepīverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. praesaepīam 2. Person 2. praesaepīās 3. Person 3. praesaepīat | 1. Person 1. praesaepīāmus 2. Person 2. praesaepīātis 3. Person 3. praesaepīant |
| Imperfekt | 1. Person 1. praesaepīrem 2. Person 2. praesaepīrēs 3. Person 3. praesaepīret | 1. Person 1. praesaepīrēmus 2. Person 2. praesaepīrētis 3. Person 3. praesaepīrent |
| Perfekt | 1. Person 1. praesaepīverim 2. Person 2. praesaepīveris 3. Person 3. praesaepīverit | 1. Person 1. praesaepīverimus 2. Person 2. praesaepīveritis 3. Person 3. praesaepīverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. praesaepīvissem 2. Person 2. praesaepīvissēs 3. Person 3. praesaepīvisset | 1. Person 1. praesaepīvissēmus 2. Person 2. praesaepīvissētis 3. Person 3. praesaepīvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | praesaepī! | praesaepīte! |
| Futur | 2. Person 2. praesaepīto! 3. Person 3. praesaepīto! | 2. Person 2. praesaepītōte! 3. Person 3. praesaepīunto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | praesaepīre |
| Perfekt | praesaepīvisse |
| Futur | praesaepītūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | praesaepīens, praesaepīentis |
| Futur | praesaepītūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | praesaepīendī |
|---|---|
| Dativ | praesaepīendō |
| Akkusativ | ad praesaepīendum |
| Ablativ | praesaepīendō |
Supinum
| praesaepītum |
