mulcare
<ō, āvī, ātum 1.>Übersicht aller Übersetzungen
- (durch)prügeln, roh misshandelnmulcāremulcāre
- wohl oder übel durchmachenmulcāre T. Maccius PlautusPlaut.mulcāre T. Maccius PlautusPlaut.
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. mulcō 2. Person 2. mulcās 3. Person 3. mulcat | 1. Person 1. mulcāmus 2. Person 2. mulcātis 3. Person 3. mulcant |
| Futur | 1. Person 1. mulcābō 2. Person 2. mulcābis 3. Person 3. mulcābit | 1. Person 1. mulcābimus 2. Person 2. mulcābitis 3. Person 3. mulcābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. mulcābam 2. Person 2. mulcābās 3. Person 3. mulcābat | 1. Person 1. mulcābāmus 2. Person 2. mulcābātis 3. Person 3. mulcābant |
| Perfekt | 1. Person 1. mulcāvī 2. Person 2. mulcāvisti 3. Person 3. mulcāvit | 1. Person 1. mulcāvimus 2. Person 2. mulcāvistis 3. Person 3. mulcāvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. mulcāverō 2. Person 2. mulcāveris 3. Person 3. mulcāverit | 1. Person 1. mulcāverimus 2. Person 2. mulcāveritis 3. Person 3. mulcāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. mulcāveram 2. Person 2. mulcāverās 3. Person 3. mulcāverat | 1. Person 1. mulcāverāmus 2. Person 2. mulcāverātis 3. Person 3. mulcāverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. mulcem 2. Person 2. mulcēs 3. Person 3. mulcet | 1. Person 1. mulcēmus 2. Person 2. mulcētis 3. Person 3. mulcent |
| Imperfekt | 1. Person 1. mulcārem 2. Person 2. mulcārēs 3. Person 3. mulcāret | 1. Person 1. mulcārēmus 2. Person 2. mulcārētis 3. Person 3. mulcārent |
| Perfekt | 1. Person 1. mulcāverim 2. Person 2. mulcāveris 3. Person 3. mulcāverit | 1. Person 1. mulcāverimus 2. Person 2. mulcāveritis 3. Person 3. mulcāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. mulcāvissem 2. Person 2. mulcāvissēs 3. Person 3. mulcāvisset | 1. Person 1. mulcāvissēmus 2. Person 2. mulcāvissētis 3. Person 3. mulcāvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | mulcā! | mulcāte! |
| Futur | 2. Person 2. mulcāto! 3. Person 3. mulcāto! | 2. Person 2. mulcātōte! 3. Person 3. mulcanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | mulcāre |
| Perfekt | mulcāvisse |
| Futur | mulcātūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | mulcāns, mulcantis |
| Futur | mulcātūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | mulcandī |
|---|---|
| Dativ | mulcandō |
| Akkusativ | ad mulcandum |
| Ablativ | mulcandō |
Supinum
| mulcātum |