mertare
<ō, mertare, - 1.> (altlateinischaltl.)Übersicht aller Übersetzungen
- mertāre → siehe „mersāre“mertāre → siehe „mersāre“
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. mertō 2. Person 2. mertās 3. Person 3. mertat | 1. Person 1. mertāmus 2. Person 2. mertātis 3. Person 3. mertant |
| Futur | 1. Person 1. mertābō 2. Person 2. mertābis 3. Person 3. mertābit | 1. Person 1. mertābimus 2. Person 2. mertābitis 3. Person 3. mertābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. mertābam 2. Person 2. mertābās 3. Person 3. mertābat | 1. Person 1. mertābāmus 2. Person 2. mertābātis 3. Person 3. mertābant |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Futur 2 | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. mertem 2. Person 2. mertēs 3. Person 3. mertet | 1. Person 1. mertēmus 2. Person 2. mertētis 3. Person 3. mertent |
| Imperfekt | 1. Person 1. mertārem 2. Person 2. mertārēs 3. Person 3. mertāret | 1. Person 1. mertārēmus 2. Person 2. mertārētis 3. Person 3. mertārent |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | mertā! | mertāte! |
| Futur | 2. Person 2. mertāto! 3. Person 3. mertāto! | 2. Person 2. mertātōte! 3. Person 3. mertanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | mertāre |
| Perfekt | - |
| Futur | - |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | mertāns, mertantis |
| Futur | - |
Gerundium
| Genitiv | mertandī |
|---|---|
| Dativ | mertandō |
| Akkusativ | ad mertandum |
| Ablativ | mertandō |
Supinum
| - |