disstimulare
<ō, dis-stimulare, - 1.> figurativ, in übertragenem SinnfigT. Maccius Plautus Plaut.Übersicht aller Übersetzungen
- zugrunde richtendis-stimulāredis-stimulāre
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. disstimulō 2. Person 2. disstimulās 3. Person 3. disstimulat | 1. Person 1. disstimulāmus 2. Person 2. disstimulātis 3. Person 3. disstimulant |
| Futur | 1. Person 1. disstimulābō 2. Person 2. disstimulābis 3. Person 3. disstimulābit | 1. Person 1. disstimulābimus 2. Person 2. disstimulābitis 3. Person 3. disstimulābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. disstimulābam 2. Person 2. disstimulābās 3. Person 3. disstimulābat | 1. Person 1. disstimulābāmus 2. Person 2. disstimulābātis 3. Person 3. disstimulābant |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Futur 2 | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. disstimulem 2. Person 2. disstimulēs 3. Person 3. disstimulet | 1. Person 1. disstimulēmus 2. Person 2. disstimulētis 3. Person 3. disstimulent |
| Imperfekt | 1. Person 1. disstimulārem 2. Person 2. disstimulārēs 3. Person 3. disstimulāret | 1. Person 1. disstimulārēmus 2. Person 2. disstimulārētis 3. Person 3. disstimulārent |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | disstimulā! | disstimulāte! |
| Futur | 2. Person 2. disstimulāto! 3. Person 3. disstimulāto! | 2. Person 2. disstimulātōte! 3. Person 3. disstimulanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | disstimulāre |
| Perfekt | - |
| Futur | - |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | disstimulāns, disstimulantis |
| Futur | - |
Gerundium
| Genitiv | disstimulandī |
|---|---|
| Dativ | disstimulandō |
| Akkusativ | ad disstimulandum |
| Ablativ | disstimulandō |
Supinum
| - |