dissociare
<ō, āvī, ātum 1.>Übersicht aller Übersetzungen
- trennendis-sociāre figurativ, in übertragenem Sinnfigdis-sociāre figurativ, in übertragenem Sinnfig
- entzweiendis-sociāre figurativ, in übertragenem Sinnfigdis-sociāre figurativ, in übertragenem Sinnfig
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dissociō 2. Person 2. dissociās 3. Person 3. dissociat | 1. Person 1. dissociāmus 2. Person 2. dissociātis 3. Person 3. dissociant |
| Futur | 1. Person 1. dissociābō 2. Person 2. dissociābis 3. Person 3. dissociābit | 1. Person 1. dissociābimus 2. Person 2. dissociābitis 3. Person 3. dissociābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. dissociābam 2. Person 2. dissociābās 3. Person 3. dissociābat | 1. Person 1. dissociābāmus 2. Person 2. dissociābātis 3. Person 3. dissociābant |
| Perfekt | 1. Person 1. dissociāvī 2. Person 2. dissociāvisti 3. Person 3. dissociāvit | 1. Person 1. dissociāvimus 2. Person 2. dissociāvistis 3. Person 3. dissociāvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. dissociāverō 2. Person 2. dissociāveris 3. Person 3. dissociāverit | 1. Person 1. dissociāverimus 2. Person 2. dissociāveritis 3. Person 3. dissociāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. dissociāveram 2. Person 2. dissociāverās 3. Person 3. dissociāverat | 1. Person 1. dissociāverāmus 2. Person 2. dissociāverātis 3. Person 3. dissociāverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dissociem 2. Person 2. dissociēs 3. Person 3. dissociet | 1. Person 1. dissociēmus 2. Person 2. dissociētis 3. Person 3. dissocient |
| Imperfekt | 1. Person 1. dissociārem 2. Person 2. dissociārēs 3. Person 3. dissociāret | 1. Person 1. dissociārēmus 2. Person 2. dissociārētis 3. Person 3. dissociārent |
| Perfekt | 1. Person 1. dissociāverim 2. Person 2. dissociāveris 3. Person 3. dissociāverit | 1. Person 1. dissociāverimus 2. Person 2. dissociāveritis 3. Person 3. dissociāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. dissociāvissem 2. Person 2. dissociāvissēs 3. Person 3. dissociāvisset | 1. Person 1. dissociāvissēmus 2. Person 2. dissociāvissētis 3. Person 3. dissociāvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | dissociā! | dissociāte! |
| Futur | 2. Person 2. dissociāto! 3. Person 3. dissociāto! | 2. Person 2. dissociātōte! 3. Person 3. dissocianto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | dissociāre |
| Perfekt | dissociāvisse |
| Futur | dissociātūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | dissociāns, dissociantis |
| Futur | dissociātūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | dissociandī |
|---|---|
| Dativ | dissociandō |
| Akkusativ | ad dissociandum |
| Ablativ | dissociandō |
Supinum
| dissociātum |