dissecare
<secō, secuī, sectum 1.> (nachklassischnachkl.)Übersicht aller Übersetzungen
- zerschneidendis-secāredis-secāre
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dissecō 2. Person 2. dissecās 3. Person 3. dissecat | 1. Person 1. dissecāmus 2. Person 2. dissecātis 3. Person 3. dissecant |
| Futur | 1. Person 1. dissecābō 2. Person 2. dissecābis 3. Person 3. dissecābit | 1. Person 1. dissecābimus 2. Person 2. dissecābitis 3. Person 3. dissecābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. dissecābam 2. Person 2. dissecābās 3. Person 3. dissecābat | 1. Person 1. dissecābāmus 2. Person 2. dissecābātis 3. Person 3. dissecābant |
| Perfekt | 1. Person 1. dissecuī 2. Person 2. dissecuisti 3. Person 3. dissecuit | 1. Person 1. dissecuimus 2. Person 2. dissecuistis 3. Person 3. dissecuērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. dissecuerō 2. Person 2. dissecueris 3. Person 3. dissecuerit | 1. Person 1. dissecuerimus 2. Person 2. dissecueritis 3. Person 3. dissecuerint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. dissecueram 2. Person 2. dissecuerās 3. Person 3. dissecuerat | 1. Person 1. dissecuerāmus 2. Person 2. dissecuerātis 3. Person 3. dissecuerant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dissecem 2. Person 2. dissecēs 3. Person 3. dissecet | 1. Person 1. dissecēmus 2. Person 2. dissecētis 3. Person 3. dissecent |
| Imperfekt | 1. Person 1. dissecārem 2. Person 2. dissecārēs 3. Person 3. dissecāret | 1. Person 1. dissecārēmus 2. Person 2. dissecārētis 3. Person 3. dissecārent |
| Perfekt | 1. Person 1. dissecuerim 2. Person 2. dissecueris 3. Person 3. dissecuerit | 1. Person 1. dissecuerimus 2. Person 2. dissecueritis 3. Person 3. dissecuerint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. dissecuissem 2. Person 2. dissecuissēs 3. Person 3. dissecuisset | 1. Person 1. dissecuissēmus 2. Person 2. dissecuissētis 3. Person 3. dissecuissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | dissecā! | dissecāte! |
| Futur | 2. Person 2. dissecāto! 3. Person 3. dissecāto! | 2. Person 2. dissecātōte! 3. Person 3. dissecanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | dissecāre |
| Perfekt | dissecuisse |
| Futur | dissectūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | dissecāns, dissecantis |
| Futur | dissectūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | dissecandī |
|---|---|
| Dativ | dissecandō |
| Akkusativ | ad dissecandum |
| Ablativ | dissecandō |
Supinum
| dissectum |