discupere
<cupō, cupīvī, cupītum 3.>Übersicht aller Übersetzungen
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. discupō 2. Person 2. discupis 3. Person 3. discupit | 1. Person 1. discupimus 2. Person 2. discupitis 3. Person 3. discupunt |
| Futur | 1. Person 1. discupam 2. Person 2. discupes 3. Person 3. discupet | 1. Person 1. discupemus 2. Person 2. discupetis 3. Person 3. discupent |
| Imperfekt | 1. Person 1. discupebam 2. Person 2. discupebās 3. Person 3. discupebat | 1. Person 1. discupebāmus 2. Person 2. discupebātis 3. Person 3. discupebant |
| Perfekt | 1. Person 1. discupīvī 2. Person 2. discupīvisti 3. Person 3. discupīvit | 1. Person 1. discupīvimus 2. Person 2. discupīvistis 3. Person 3. discupīvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. discupīverō 2. Person 2. discupīveris 3. Person 3. discupīverit | 1. Person 1. discupīverimus 2. Person 2. discupīveritis 3. Person 3. discupīverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. discupīveram 2. Person 2. discupīverās 3. Person 3. discupīverat | 1. Person 1. discupīverāmus 2. Person 2. discupīverātis 3. Person 3. discupīverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. discupam 2. Person 2. discupās 3. Person 3. discupat | 1. Person 1. discupāmus 2. Person 2. discupātis 3. Person 3. discupant |
| Imperfekt | 1. Person 1. discuperem 2. Person 2. discuperēs 3. Person 3. discuperet | 1. Person 1. discuperēmus 2. Person 2. discuperētis 3. Person 3. discuperent |
| Perfekt | 1. Person 1. discupīverim 2. Person 2. discupīveris 3. Person 3. discupīverit | 1. Person 1. discupīverimus 2. Person 2. discupīveritis 3. Person 3. discupīverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. discupīvissem 2. Person 2. discupīvissēs 3. Person 3. discupīvisset | 1. Person 1. discupīvissēmus 2. Person 2. discupīvissētis 3. Person 3. discupīvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | discupe! | discupite! |
| Futur | 2. Person 2. discupito! 3. Person 3. discupito! | 2. Person 2. discupitōte! 3. Person 3. discupunto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | discupere |
| Perfekt | discupīvisse |
| Futur | discupītūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | discupens, discupentis |
| Futur | discupītūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | discupendī |
|---|---|
| Dativ | discupendō |
| Akkusativ | ad discupendum |
| Ablativ | discupendō |
Supinum
| discupītum |