discrepitare
<ō, dis-crepitare, - 1.> ||discrepare||T. Lucretius Carus Lucr.Übersicht aller Übersetzungen
- völlig verschieden seindis-crepitāredis-crepitāre
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. discrepitō 2. Person 2. discrepitās 3. Person 3. discrepitat | 1. Person 1. discrepitāmus 2. Person 2. discrepitātis 3. Person 3. discrepitant |
| Futur | 1. Person 1. discrepitābō 2. Person 2. discrepitābis 3. Person 3. discrepitābit | 1. Person 1. discrepitābimus 2. Person 2. discrepitābitis 3. Person 3. discrepitābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. discrepitābam 2. Person 2. discrepitābās 3. Person 3. discrepitābat | 1. Person 1. discrepitābāmus 2. Person 2. discrepitābātis 3. Person 3. discrepitābant |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Futur 2 | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. discrepitem 2. Person 2. discrepitēs 3. Person 3. discrepitet | 1. Person 1. discrepitēmus 2. Person 2. discrepitētis 3. Person 3. discrepitent |
| Imperfekt | 1. Person 1. discrepitārem 2. Person 2. discrepitārēs 3. Person 3. discrepitāret | 1. Person 1. discrepitārēmus 2. Person 2. discrepitārētis 3. Person 3. discrepitārent |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | discrepitā! | discrepitāte! |
| Futur | 2. Person 2. discrepitāto! 3. Person 3. discrepitāto! | 2. Person 2. discrepitātōte! 3. Person 3. discrepitanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | discrepitāre |
| Perfekt | - |
| Futur | - |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | discrepitāns, discrepitantis |
| Futur | - |
Gerundium
| Genitiv | discrepitandī |
|---|---|
| Dativ | discrepitandō |
| Akkusativ | ad discrepitandum |
| Ablativ | discrepitandō |
Supinum
| - |