discavere
<eō, dis-cavere, - 2.>T. Maccius Plautus Plaut.Übersicht aller Übersetzungen
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. discavēō 2. Person 2. discavēs 3. Person 3. discavēt | 1. Person 1. discavēmus 2. Person 2. discavētis 3. Person 3. discavēnt |
| Futur | 1. Person 1. discavēbō 2. Person 2. discavēbis 3. Person 3. discavēbit | 1. Person 1. discavēbimus 2. Person 2. discavēbitis 3. Person 3. discavēbunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. discavēbam 2. Person 2. discavēbās 3. Person 3. discavēbat | 1. Person 1. discavēbāmus 2. Person 2. discavēbātis 3. Person 3. discavēbant |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Futur 2 | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. discavēam 2. Person 2. discavēās 3. Person 3. discavēat | 1. Person 1. discavēāmus 2. Person 2. discavēātis 3. Person 3. discavēant |
| Imperfekt | 1. Person 1. discavērem 2. Person 2. discavērēs 3. Person 3. discavēret | 1. Person 1. discavērēmus 2. Person 2. discavērētis 3. Person 3. discavērent |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | discavē! | discavēte! |
| Futur | 2. Person 2. discavēto! 3. Person 3. discavēto! | 2. Person 2. discavētōte! 3. Person 3. discavēnto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | discavēre |
| Perfekt | - |
| Futur | - |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | discavēns, discavēntis |
| Futur | - |
Gerundium
| Genitiv | discavēndī |
|---|---|
| Dativ | discavēndō |
| Akkusativ | ad discavēndum |
| Ablativ | discavēndō |
Supinum
| - |