diffugere
<fugiō, fūgī, fugitūrus 3.>Übersicht aller Übersetzungen
- auseinanderfliehen, sich zerstreuendif-fugeredif-fugere
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. diffugiō 2. Person 2. diffugis 3. Person 3. diffugit | 1. Person 1. diffugimus 2. Person 2. diffugitis 3. Person 3. diffugiunt |
| Futur | 1. Person 1. diffugiam 2. Person 2. diffugiēs 3. Person 3. diffugiet | 1. Person 1. diffugiēmus 2. Person 2. diffugiētis 3. Person 3. diffugient |
| Imperfekt | 1. Person 1. diffugiēbam 2. Person 2. diffugiēbās 3. Person 3. diffugiēbat | 1. Person 1. diffugiēbāmus 2. Person 2. diffugiēbātis 3. Person 3. diffugiēbant |
| Perfekt | 1. Person 1. diffūgī 2. Person 2. diffūgīsti 3. Person 3. diffūgit | 1. Person 1. diffūgimus 2. Person 2. diffūgīstis 3. Person 3. diffūgērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. diffūgerō 2. Person 2. diffūgeris 3. Person 3. diffūgerit | 1. Person 1. diffūgerimus 2. Person 2. diffūgeritis 3. Person 3. diffūgerint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. diffūgeram 2. Person 2. diffūgerās 3. Person 3. diffūgerat | 1. Person 1. diffūgerāmus 2. Person 2. diffūgerātis 3. Person 3. diffūgerant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. diffugiam 2. Person 2. diffugiās 3. Person 3. diffugiat | 1. Person 1. diffugiāmus 2. Person 2. diffugiātis 3. Person 3. diffugiant |
| Imperfekt | 1. Person 1. diffugerem 2. Person 2. diffugerēs 3. Person 3. diffugeret | 1. Person 1. diffugerēmus 2. Person 2. diffugerētis 3. Person 3. diffugerent |
| Perfekt | 1. Person 1. diffūgerim 2. Person 2. diffūgeris 3. Person 3. diffūgerit | 1. Person 1. diffūgerimus 2. Person 2. diffūgeritis 3. Person 3. diffūgerint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. diffūgīssem 2. Person 2. diffūgīssēs 3. Person 3. diffūgīsset | 1. Person 1. diffūgissēmus 2. Person 2. diffūgissētis 3. Person 3. diffūgīssent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | diffuge! | diffugite! |
| Futur | 2. Person 2. diffugito! 3. Person 3. diffugito! | 2. Person 2. diffugitōte! 3. Person 3. diffugiūnto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | diffugere |
| Perfekt | diffūgīsse |
| Futur | diffugitūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | diffugiēns, diffugiēntis |
| Futur | diffugitūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | diffugiēndī |
|---|---|
| Dativ | diffugiēndō |
| Akkusativ | ad diffugiēndum |
| Ablativ | diffugiēndō |
Supinum
| - |