difflagitare
<ō, dif-flagitare, - 1.>T. Maccius Plautus Plaut.Übersicht aller Übersetzungen
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. difflāgitō 2. Person 2. difflāgitās 3. Person 3. difflāgitat | 1. Person 1. difflāgitāmus 2. Person 2. difflāgitātis 3. Person 3. difflāgitant |
| Futur | 1. Person 1. difflāgitābō 2. Person 2. difflāgitābis 3. Person 3. difflāgitābit | 1. Person 1. difflāgitābimus 2. Person 2. difflāgitābitis 3. Person 3. difflāgitābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. difflāgitābam 2. Person 2. difflāgitābās 3. Person 3. difflāgitābat | 1. Person 1. difflāgitābāmus 2. Person 2. difflāgitābātis 3. Person 3. difflāgitābant |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Futur 2 | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. difflāgitem 2. Person 2. difflāgitēs 3. Person 3. difflāgitet | 1. Person 1. difflāgitēmus 2. Person 2. difflāgitētis 3. Person 3. difflāgitent |
| Imperfekt | 1. Person 1. difflāgitārem 2. Person 2. difflāgitārēs 3. Person 3. difflāgitāret | 1. Person 1. difflāgitārēmus 2. Person 2. difflāgitārētis 3. Person 3. difflāgitārent |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | difflāgitā! | difflāgitāte! |
| Futur | 2. Person 2. difflāgitāto! 3. Person 3. difflāgitāto! | 2. Person 2. difflāgitātōte! 3. Person 3. difflāgitanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | difflāgitāre |
| Perfekt | - |
| Futur | - |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | difflāgitāns, difflāgitantis |
| Futur | - |
Gerundium
| Genitiv | difflāgitandī |
|---|---|
| Dativ | difflāgitandō |
| Akkusativ | ad difflāgitandum |
| Ablativ | difflāgitandō |
Supinum
| - |