depectere
<ō, de-pectere, - 3.> (unklassischunkl.)Übersicht aller Übersetzungen
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dēpectō 2. Person 2. dēpectis 3. Person 3. dēpectit | 1. Person 1. dēpectimus 2. Person 2. dēpectitis 3. Person 3. dēpectunt |
| Futur | 1. Person 1. dēpectam 2. Person 2. dēpectes 3. Person 3. dēpectet | 1. Person 1. dēpectemus 2. Person 2. dēpectetis 3. Person 3. dēpectent |
| Imperfekt | 1. Person 1. dēpectebam 2. Person 2. dēpectebās 3. Person 3. dēpectebat | 1. Person 1. dēpectebāmus 2. Person 2. dēpectebātis 3. Person 3. dēpectebant |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Futur 2 | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dēpectam 2. Person 2. dēpectās 3. Person 3. dēpectat | 1. Person 1. dēpectāmus 2. Person 2. dēpectātis 3. Person 3. dēpectant |
| Imperfekt | 1. Person 1. dēpecterem 2. Person 2. dēpecterēs 3. Person 3. dēpecteret | 1. Person 1. dēpecterēmus 2. Person 2. dēpecterētis 3. Person 3. dēpecterent |
| Perfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - | 1. Person 1. - 2. Person 2. - 3. Person 3. - |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | dēpecte! | dēpectite! |
| Futur | 2. Person 2. dēpectito! 3. Person 3. dēpectito! | 2. Person 2. dēpectitōte! 3. Person 3. dēpectunto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | dēpectere |
| Perfekt | - |
| Futur | - |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | dēpectens, dēpectentis |
| Futur | - |
Gerundium
| Genitiv | dēpectendī |
|---|---|
| Dativ | dēpectendō |
| Akkusativ | ad dēpectendum |
| Ablativ | dēpectendō |
Supinum
| - |