decumare
<ō, āvī, ātum 1.>Übersicht aller Übersetzungen
- decumāre → siehe „decimāre“decumāre → siehe „decimāre“
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. decumō 2. Person 2. decumās 3. Person 3. decumat | 1. Person 1. decumāmus 2. Person 2. decumātis 3. Person 3. decumant |
| Futur | 1. Person 1. decumābō 2. Person 2. decumābis 3. Person 3. decumābit | 1. Person 1. decumābimus 2. Person 2. decumābitis 3. Person 3. decumābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. decumābam 2. Person 2. decumābās 3. Person 3. decumābat | 1. Person 1. decumābāmus 2. Person 2. decumābātis 3. Person 3. decumābant |
| Perfekt | 1. Person 1. decumāvī 2. Person 2. decumāvisti 3. Person 3. decumāvit | 1. Person 1. decumāvimus 2. Person 2. decumāvistis 3. Person 3. decumāvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. decumāverō 2. Person 2. decumāveris 3. Person 3. decumāverit | 1. Person 1. decumāverimus 2. Person 2. decumāveritis 3. Person 3. decumāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. decumāveram 2. Person 2. decumāverās 3. Person 3. decumāverat | 1. Person 1. decumāverāmus 2. Person 2. decumāverātis 3. Person 3. decumāverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. decumem 2. Person 2. decumēs 3. Person 3. decumet | 1. Person 1. decumēmus 2. Person 2. decumētis 3. Person 3. decument |
| Imperfekt | 1. Person 1. decumārem 2. Person 2. decumārēs 3. Person 3. decumāret | 1. Person 1. decumārēmus 2. Person 2. decumārētis 3. Person 3. decumārent |
| Perfekt | 1. Person 1. decumāverim 2. Person 2. decumāveris 3. Person 3. decumāverit | 1. Person 1. decumāverimus 2. Person 2. decumāveritis 3. Person 3. decumāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. decumāvissem 2. Person 2. decumāvissēs 3. Person 3. decumāvisset | 1. Person 1. decumāvissēmus 2. Person 2. decumāvissētis 3. Person 3. decumāvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | decumā! | decumāte! |
| Futur | 2. Person 2. decumāto! 3. Person 3. decumāto! | 2. Person 2. decumātōte! 3. Person 3. decumanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | decumāre |
| Perfekt | decumāvisse |
| Futur | decumātūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | decumāns, decumantis |
| Futur | decumātūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | decumandī |
|---|---|
| Dativ | decumandō |
| Akkusativ | ad decumandum |
| Ablativ | decumandō |
Supinum
| decumātum |