deasciare
<ō, āvī, ātum 1.> ||ascia||Übersicht aller Übersetzungen
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. deasciō 2. Person 2. deasciās 3. Person 3. deasciat | 1. Person 1. deasciāmus 2. Person 2. deasciātis 3. Person 3. deasciant |
| Futur | 1. Person 1. deasciābō 2. Person 2. deasciābis 3. Person 3. deasciābit | 1. Person 1. deasciābimus 2. Person 2. deasciābitis 3. Person 3. deasciābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. deasciābam 2. Person 2. deasciābās 3. Person 3. deasciābat | 1. Person 1. deasciābāmus 2. Person 2. deasciābātis 3. Person 3. deasciābant |
| Perfekt | 1. Person 1. deasciāvī 2. Person 2. deasciāvisti 3. Person 3. deasciāvit | 1. Person 1. deasciāvimus 2. Person 2. deasciāvistis 3. Person 3. deasciāvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. deasciāverō 2. Person 2. deasciāveris 3. Person 3. deasciāverit | 1. Person 1. deasciāverimus 2. Person 2. deasciāveritis 3. Person 3. deasciāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. deasciāveram 2. Person 2. deasciāverās 3. Person 3. deasciāverat | 1. Person 1. deasciāverāmus 2. Person 2. deasciāverātis 3. Person 3. deasciāverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. deasciem 2. Person 2. deasciēs 3. Person 3. deasciet | 1. Person 1. deasciēmus 2. Person 2. deasciētis 3. Person 3. deascient |
| Imperfekt | 1. Person 1. deasciārem 2. Person 2. deasciārēs 3. Person 3. deasciāret | 1. Person 1. deasciārēmus 2. Person 2. deasciārētis 3. Person 3. deasciārent |
| Perfekt | 1. Person 1. deasciāverim 2. Person 2. deasciāveris 3. Person 3. deasciāverit | 1. Person 1. deasciāverimus 2. Person 2. deasciāveritis 3. Person 3. deasciāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. deasciāvissem 2. Person 2. deasciāvissēs 3. Person 3. deasciāvisset | 1. Person 1. deasciāvissēmus 2. Person 2. deasciāvissētis 3. Person 3. deasciāvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | deasciā! | deasciāte! |
| Futur | 2. Person 2. deasciāto! 3. Person 3. deasciāto! | 2. Person 2. deasciātōte! 3. Person 3. deascianto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | deasciāre |
| Perfekt | deasciāvisse |
| Futur | deasciātūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | deasciāns, deasciantis |
| Futur | deasciātūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | deasciandī |
|---|---|
| Dativ | deasciandō |
| Akkusativ | ad deasciandum |
| Ablativ | deasciandō |
Supinum
| deasciātum |