dearmare
<ō, āvī, ātum 1.>T. Livius Liv.Übersicht aller Übersetzungen
- entwaffnende-armārede-armāre
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dearmō 2. Person 2. dearmās 3. Person 3. dearmat | 1. Person 1. dearmāmus 2. Person 2. dearmātis 3. Person 3. dearmant |
| Futur | 1. Person 1. dearmābō 2. Person 2. dearmābis 3. Person 3. dearmābit | 1. Person 1. dearmābimus 2. Person 2. dearmābitis 3. Person 3. dearmābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. dearmābam 2. Person 2. dearmābās 3. Person 3. dearmābat | 1. Person 1. dearmābāmus 2. Person 2. dearmābātis 3. Person 3. dearmābant |
| Perfekt | 1. Person 1. dearmāvī 2. Person 2. dearmāvisti 3. Person 3. dearmāvit | 1. Person 1. dearmāvimus 2. Person 2. dearmāvistis 3. Person 3. dearmāvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. dearmāverō 2. Person 2. dearmāveris 3. Person 3. dearmāverit | 1. Person 1. dearmāverimus 2. Person 2. dearmāveritis 3. Person 3. dearmāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. dearmāveram 2. Person 2. dearmāverās 3. Person 3. dearmāverat | 1. Person 1. dearmāverāmus 2. Person 2. dearmāverātis 3. Person 3. dearmāverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. dearmem 2. Person 2. dearmēs 3. Person 3. dearmet | 1. Person 1. dearmēmus 2. Person 2. dearmētis 3. Person 3. dearment |
| Imperfekt | 1. Person 1. dearmārem 2. Person 2. dearmārēs 3. Person 3. dearmāret | 1. Person 1. dearmārēmus 2. Person 2. dearmārētis 3. Person 3. dearmārent |
| Perfekt | 1. Person 1. dearmāverim 2. Person 2. dearmāveris 3. Person 3. dearmāverit | 1. Person 1. dearmāverimus 2. Person 2. dearmāveritis 3. Person 3. dearmāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. dearmāvissem 2. Person 2. dearmāvissēs 3. Person 3. dearmāvisset | 1. Person 1. dearmāvissēmus 2. Person 2. dearmāvissētis 3. Person 3. dearmāvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | dearmā! | dearmāte! |
| Futur | 2. Person 2. dearmāto! 3. Person 3. dearmāto! | 2. Person 2. dearmātōte! 3. Person 3. dearmanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | dearmāre |
| Perfekt | dearmāvisse |
| Futur | dearmātūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | dearmāns, dearmantis |
| Futur | dearmātūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | dearmandī |
|---|---|
| Dativ | dearmandō |
| Akkusativ | ad dearmandum |
| Ablativ | dearmandō |
Supinum
| dearmātum |