culpitare
<ō, āvī, ātum 1.> ||culpare||T. Maccius Plautus Plaut.Übersicht aller Übersetzungen
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. culpitō 2. Person 2. culpitās 3. Person 3. culpitat | 1. Person 1. culpitāmus 2. Person 2. culpitātis 3. Person 3. culpitant |
| Futur | 1. Person 1. culpitābō 2. Person 2. culpitābis 3. Person 3. culpitābit | 1. Person 1. culpitābimus 2. Person 2. culpitābitis 3. Person 3. culpitābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. culpitābam 2. Person 2. culpitābās 3. Person 3. culpitābat | 1. Person 1. culpitābāmus 2. Person 2. culpitābātis 3. Person 3. culpitābant |
| Perfekt | 1. Person 1. culpitāvī 2. Person 2. culpitāvisti 3. Person 3. culpitāvit | 1. Person 1. culpitāvimus 2. Person 2. culpitāvistis 3. Person 3. culpitāvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. culpitāverō 2. Person 2. culpitāveris 3. Person 3. culpitāverit | 1. Person 1. culpitāverimus 2. Person 2. culpitāveritis 3. Person 3. culpitāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. culpitāveram 2. Person 2. culpitāverās 3. Person 3. culpitāverat | 1. Person 1. culpitāverāmus 2. Person 2. culpitāverātis 3. Person 3. culpitāverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. culpitem 2. Person 2. culpitēs 3. Person 3. culpitet | 1. Person 1. culpitēmus 2. Person 2. culpitētis 3. Person 3. culpitent |
| Imperfekt | 1. Person 1. culpitārem 2. Person 2. culpitārēs 3. Person 3. culpitāret | 1. Person 1. culpitārēmus 2. Person 2. culpitārētis 3. Person 3. culpitārent |
| Perfekt | 1. Person 1. culpitāverim 2. Person 2. culpitāveris 3. Person 3. culpitāverit | 1. Person 1. culpitāverimus 2. Person 2. culpitāveritis 3. Person 3. culpitāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. culpitāvissem 2. Person 2. culpitāvissēs 3. Person 3. culpitāvisset | 1. Person 1. culpitāvissēmus 2. Person 2. culpitāvissētis 3. Person 3. culpitāvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | culpitā! | culpitāte! |
| Futur | 2. Person 2. culpitāto! 3. Person 3. culpitāto! | 2. Person 2. culpitātōte! 3. Person 3. culpitanto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | culpitāre |
| Perfekt | culpitāvisse |
| Futur | culpitātūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | culpitāns, culpitantis |
| Futur | culpitātūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | culpitandī |
|---|---|
| Dativ | culpitandō |
| Akkusativ | ad culpitandum |
| Ablativ | culpitandō |
Supinum
| culpitātum |