conscelerare
<ō, āvī, ātum 1.> poetischpoet (nachklassischnachkl.)Übersicht aller Übersetzungen
- mit (einem) Verbrechen befleckencōn-scelerārecōn-scelerāre
Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. cōnscelerō 2. Person 2. cōnscelerās 3. Person 3. cōnscelerat | 1. Person 1. cōnscelerāmus 2. Person 2. cōnscelerātis 3. Person 3. cōnscelerant |
| Futur | 1. Person 1. cōnscelerābō 2. Person 2. cōnscelerābis 3. Person 3. cōnscelerābit | 1. Person 1. cōnscelerābimus 2. Person 2. cōnscelerābitis 3. Person 3. cōnscelerābunt |
| Imperfekt | 1. Person 1. cōnscelerābam 2. Person 2. cōnscelerābās 3. Person 3. cōnscelerābat | 1. Person 1. cōnscelerābāmus 2. Person 2. cōnscelerābātis 3. Person 3. cōnscelerābant |
| Perfekt | 1. Person 1. cōnscelerāvī 2. Person 2. cōnscelerāvisti 3. Person 3. cōnscelerāvit | 1. Person 1. cōnscelerāvimus 2. Person 2. cōnscelerāvistis 3. Person 3. cōnscelerāvērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. cōnscelerāverō 2. Person 2. cōnscelerāveris 3. Person 3. cōnscelerāverit | 1. Person 1. cōnscelerāverimus 2. Person 2. cōnscelerāveritis 3. Person 3. cōnscelerāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. cōnscelerāveram 2. Person 2. cōnscelerāverās 3. Person 3. cōnscelerāverat | 1. Person 1. cōnscelerāverāmus 2. Person 2. cōnscelerāverātis 3. Person 3. cōnscelerāverant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. cōnscelerem 2. Person 2. cōnscelerēs 3. Person 3. cōnsceleret | 1. Person 1. cōnscelerēmus 2. Person 2. cōnscelerētis 3. Person 3. cōnscelerent |
| Imperfekt | 1. Person 1. cōnscelerārem 2. Person 2. cōnscelerārēs 3. Person 3. cōnscelerāret | 1. Person 1. cōnscelerārēmus 2. Person 2. cōnscelerārētis 3. Person 3. cōnscelerārent |
| Perfekt | 1. Person 1. cōnscelerāverim 2. Person 2. cōnscelerāveris 3. Person 3. cōnscelerāverit | 1. Person 1. cōnscelerāverimus 2. Person 2. cōnscelerāveritis 3. Person 3. cōnscelerāverint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. cōnscelerāvissem 2. Person 2. cōnscelerāvissēs 3. Person 3. cōnscelerāvisset | 1. Person 1. cōnscelerāvissēmus 2. Person 2. cōnscelerāvissētis 3. Person 3. cōnscelerāvissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | cōnscelerā! | cōnscelerāte! |
| Futur | 2. Person 2. cōnscelerāto! 3. Person 3. cōnscelerāto! | 2. Person 2. cōnscelerātōte! 3. Person 3. cōnsceleranto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | cōnscelerāre |
| Perfekt | cōnscelerāvisse |
| Futur | cōnscelerātūrum, am, um esse |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | cōnscelerāns, cōnscelerantis |
| Futur | cōnscelerātūrus, a, um |
Gerundium
| Genitiv | cōnscelerandī |
|---|---|
| Dativ | cōnscelerandō |
| Akkusativ | ad cōnscelerandum |
| Ablativ | cōnscelerandō |
Supinum
| cōnscelerātum |