Konjugation
Aktiv
| Indikativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. cōnsānēscō 2. Person 2. cōnsānēscis 3. Person 3. cōnsānēscit | 1. Person 1. cōnsānēscimus 2. Person 2. cōnsānēscitis 3. Person 3. cōnsānēscunt |
| Futur | 1. Person 1. cōnsānēscam 2. Person 2. cōnsānēsces 3. Person 3. cōnsānēscet | 1. Person 1. cōnsānēscemus 2. Person 2. cōnsānēscetis 3. Person 3. cōnsānēscent |
| Imperfekt | 1. Person 1. cōnsānēscebam 2. Person 2. cōnsānēscebās 3. Person 3. cōnsānēscebat | 1. Person 1. cōnsānēscebāmus 2. Person 2. cōnsānēscebātis 3. Person 3. cōnsānēscebant |
| Perfekt | 1. Person 1. cōnsānuī 2. Person 2. cōnsānuisti 3. Person 3. cōnsānuit | 1. Person 1. cōnsānuimus 2. Person 2. cōnsānuistis 3. Person 3. cōnsānuērunt |
| Futur 2 | 1. Person 1. cōnsānuerō 2. Person 2. cōnsānueris 3. Person 3. cōnsānuerit | 1. Person 1. cōnsānuerimus 2. Person 2. cōnsānueritis 3. Person 3. cōnsānuerint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. cōnsānueram 2. Person 2. cōnsānuerās 3. Person 3. cōnsānuerat | 1. Person 1. cōnsānuerāmus 2. Person 2. cōnsānuerātis 3. Person 3. cōnsānuerant |
| Konjunktiv | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | 1. Person 1. cōnsānēscam 2. Person 2. cōnsānēscās 3. Person 3. cōnsānēscat | 1. Person 1. cōnsānēscāmus 2. Person 2. cōnsānēscātis 3. Person 3. cōnsānēscant |
| Imperfekt | 1. Person 1. cōnsānēscerem 2. Person 2. cōnsānēscerēs 3. Person 3. cōnsānēsceret | 1. Person 1. cōnsānēscerēmus 2. Person 2. cōnsānēscerētis 3. Person 3. cōnsānēscerent |
| Perfekt | 1. Person 1. cōnsānuerim 2. Person 2. cōnsānueris 3. Person 3. cōnsānuerit | 1. Person 1. cōnsānuerimus 2. Person 2. cōnsānueritis 3. Person 3. cōnsānuerint |
| Plusquamperfekt | 1. Person 1. cōnsānuissem 2. Person 2. cōnsānuissēs 3. Person 3. cōnsānuisset | 1. Person 1. cōnsānuissēmus 2. Person 2. cōnsānuissētis 3. Person 3. cōnsānuissent |
| Imperativ | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Präsens | cōnsānēsce! | cōnsānēscite! |
| Futur | 2. Person 2. cōnsānēscito! 3. Person 3. cōnsānēscito! | 2. Person 2. cōnsānēscitōte! 3. Person 3. cōnsānēscunto! |
| Infinitiv | |
|---|---|
| Präsens | cōnsānēscere |
| Perfekt | cōnsānuisse |
| Futur | - |
| Partizip | |
|---|---|
| Präsens | cōnsānēscens, cōnsānēscentis |
| Futur | - |
Gerundium
| Genitiv | cōnsānēscendī |
|---|---|
| Dativ | cōnsānēscendō |
| Akkusativ | ad cōnsānēscendum |
| Ablativ | cōnsānēscendō |
Supinum
| - |